Zakład Teorii i Historii Kultury

Studia I stopnia

Gruzja | Kazbegi

Bloki programowe

  • teoria – blok obejmuje teorię szeroko pojętej kultury oraz teorie widowisk, teatru, mediów audiowizualnych, języka, literatury, estetyki;
  • historia kultury – blok obejmuje historię kultury starożytnej i kultury europejskiej od średniowiecza do współczesności, historię sztuki, historię filozofii, historię teatru, dzieje filmu i kinematografii;
  •  kultura polska – blok obejmuje historię Polski i historię obyczaju polskiego, historię i współczesność teatru polskiego, wiedzę o literaturze polskiej od wieku XIX do współczesności, folklor polski, estetykę i sztukę polską, historię filmu polskiego i film współczesny, kulturę języka polskiego;
  • krytyka artystyczna przygotowuje do pracy w roli publicysty, krytyka, komentatora zjawisk z zakresu różnych dziedzin kultury artystycznej;
  • współczesne zachowania komunikacyjne, w ramach których omawia się zagadnienia teorii komunikacji oraz komunikacji kulturowej (audiowizualnej, literackiej, językowej).

* Podczas trwania studiów student jest zobowiązany odbyć i zaliczyć trzytygodniowe praktyki. 

* Studia wieńczy napisanie pracy dyplomowej, przygotowywanej w ramach wybranego seminarium, któremu towarzyszą odpowiednio dobrane zajęcia specjalizacyjne i warsztatowe.

* Studia I stopnia zakończone są nadaniem tytułu zawodowego licencjata kulturoznawstwa.

 

Przestrzenie kultury

* Specjalność ogólnokierunkowa

Specjalność Przestrzenie Kultury została pomyślana jako ogólnokulturoznawcza, integrująca wiedzę dotyczącą różnych obszarów kultury i namysłu nad kulturą. Absolwent zdobywa podstawy historycznej i teoretycznej wiedzy o kulturze, jest przygotowany do racjonalnej pielęgnacji wartości kultury narodowej i regionalnej oraz do popularyzowania dorobku kultury europejskiej i światowej.

Orientuje się w różnych przestrzeniach kultury. Posiada wiedzę z zakresu różnych dziedzin teatru i widowisk ujmowanych jako sztuka, instytucja oraz rodzaj społecznych praktyk performatywnych. Jest zorientowany w kluczowych problemach literatury polskiej XIX i XX wieku, a także literatury współczesnej, posiada wysoką kompetencję w dziedzinie opisu i wartościowania zjawisk literackich. Rozumie zasady kształtowania przestrzeni w zakresie urbanistyki, architektury, estetyki wnętrz i krajobrazu, potrafi je zdiagnozować i opisać. Zna zasady funkcjonowania instytucji wystawienniczych: galerii i muzeów oraz posiada umiejętność realizowania zadań związanych z ekspozycją dzieł sztuki. Specjalizacja przygotowuje również do rozumienia i upowszechniania kultury audiowizualnej, zarówno w jej formach tradycyjnych (kino, telewizja), jak i cyfrowych (DVD, Sieć) oraz prowadzenia działań edukacyjnych w tym zakresie. Student zostaje ponadto wyposażony w wiedzę o kompetencjach komunikacyjnych jednostki, zbiorowości i instytucji. Zna tradycyjne i współczesne strategie komunikacyjne, rozpoznaje i analizuje różnorodne schematy porozumiewania się, uwzględniając rodzaje tworzywa językowego w kontekście przemian kultury.

 

Profil absolwenta

Zdobyta wiedza daje absolwentowi podstawy do podjęcia pracy w zakresie promowania dziedzictwa kulturowego w sferze instytucjonalnej i pozainstytucjonalnej. Jest on również przygotowany do świadomego uczestnictwa we współczesnym życiu teatralnym w roli jego komentatora oraz w roli twórcy projektów producenckich i ofert kulturalnych. Dzięki swym kompetencjom jest specjalistą w zakresie organizowania różnego typu widowisk, spektakli i przeglądów oraz edukacji teatralnej. Potrafi profesjonalnie objaśniać mechanizmy życia literackiego, jest przygotowany do pracy w redakcjach, wydawnictwach i do animacji różnych form życia literackiego. Zdobywa kompetencje do pracy w mediach, w firmach producenckich, instytucjach kultury, posiada umiejętność przygotowania oraz realizacji różnorakich projektów upowszechniających film i nowe media, a także promowania sztuki kina i przekaźników elektronicznych. Potrafi wykorzystać edukacyjne aspekty sztuki w placówkach upowszechniania kultury. Przygotowany jest szczególnie do moderowania relacji instytucji z mediami, z wykorzystaniem narzędzi komunikacji wizerunkowej. Zdobyta wiedza i umiejętności pozwalają absolwentowi dostosować swoje zachowania komunikacyjne do określonych kontekstów i sytuacji.

 

© 2011 Zakład Teorii i Historii Kultury UŚ